Weddenschappen in België 2026: 24 F1+-dossiers voor 25 domeinen

Bijgewerkt op 13.11.2026; de vergunninggegevens zijn nagekeken tegen het register van aanvullende vergunningen van de Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) en tegen de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Er is een getal dat het hele Belgische weddenschapslandschap samenvat, en het is er een dat u niet op een bonuspagina zult tegenkomen: 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen, in het uittreksel van het register van de Kansspelcommissie van 9 oktober 2026. Geen honderd aanbieders, geen eindeloze keuzelijst. Vierentwintig dossiers, vijfentwintig adressen, en daarnaast een lange lijst van sites die u via een Belgische internetprovider niet eens meer bereikt. Wie in België online wil wedden, kiest dus niet uit een markt die door tientallen partijen wordt bevochten; hij kiest uit een gesloten circuit waar de toegang streng wordt bewaakt en waar de klassieke verkoopargumenten van de sector — welkomstbonus, gratis weddenschap, dubbele storting — wettelijk verboden zijn.

Het eerlijke hoofdstuk van dit verhaal is de rechtsgrond: online sportweddenschappen in België mogen uitsluitend worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, en die vergunning krijgt alleen iemand die al een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting bezit, met hoogstens één F1+ per houder (artikel 43/8 van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers). De vergunning is Belgisch: een buitenlandse licentie vervangt ze niet. Ze geldt per website: een domein is vergund, een merknaam niet. De minimumleeftijd is 21 jaar en niet 18. En een plaats in een vergelijkingslijst is geen vergunning — dat geldt voor de lijst op deze pagina net zo goed als voor elke andere.

Toezicht op Belgische weddenschappen: wie de rechtsbasis bewaakt

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen. De basistekst waarop ze steunt, is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers — in de wandeling de Kansspelwet. De geconsolideerde versie laat als laatste wijziging de wet van 30 april 2026 zien, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met verschillende bepalingen, waaronder de artikelen 43 en 54, die op 1 juni 2026 in werking traden. Wat die wijziging inhoudelijk verandert, is niet vastgesteld; geen enkele regel op deze pagina wordt dus voorgesteld als meer dan wat in de leesbare tekst staat.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

De wet verdeelt het wedden in klassen. Er is de F1-vergunning voor het organiseren van weddenschappen, met periodes van negen jaar die telkens kunnen worden vernieuwd. Er is de F1P voor paardenweddenschappen (artikel 43/2/1). Er is de F2 voor het aannemen van weddenschappen, met een looptijd van drie jaar, en die hoort bij de fysieke kantoren. En dan is er de klasse die dit hele onderwerp draagt: F1+ voor het online aanbod. Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschaporganisatoren te beperken; hoe hoog dat plafond vandaag ligt, is niet vastgesteld. Het register vertelt genoeg: 24 dossiers, 25 domeinnamen.

Er zijn ook woorden die het nuttig is uit elkaar te houden. Een weddenschap in de zin van de wet (artikel 2, 5°) is een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voltrekt. De onderlinge weddenschap (artikel 2, 6°) is de pool of tote; de weddenschap tegen notering (artikel 2, 7°) is de vaste quotering zoals de bookmakersector die aanbiedt. En sporten zelf valt buiten de wet (artikel 3, 1°) — de wet regelt het spel eromheen, niet de sport.

Wat in België aan de orde is: de houder van de F1+ is de wettelijke aanbieder van vastgeprijsde sportweddenschappen, met de kanttekening dat de vergunning ook betrekking heeft op de weddenschappen op paardenraces. Een wedkantoor in het straatbeeld en een wedsite met een F1+ zijn dus niet automatisch hetzelfde bedrijf: de site is een apart vergund domein.

Twee licentiehouders op de registerlijst zijn makkelijk te verwarren, omdat de ene zijn vergunning van de andere betrekt: EliteSports.be wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, en de site presenteert zich als een 100 % Belgische gokwebsite die in België wordt gehost. Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+ van de Kansspelcommissie geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Die looptijd van negen jaar is geen detail: wie zijn rekening bij een vertrekkende aanbieder wil opzeggen, heeft er zelden haast mee, en dat is precies de manier waarop een account jaren blijft doorlopen.

Toezichthouder

Een vergunninghouder draagt een administratieve last die een speler nooit ziet. Hij moet zijn eigen klassering en die van zijn inrichting onderhouden, hij is de partij die de KSC kan beboeten, en hij moet zich aan regels houden die voor een speler onzichtbaar blijven tot ze een keuze beperken. Dat is het nuttige inzicht van deze sectie: het toezicht beschermt de speler niet rechtstreeks. Het legt de aanbieder verplichtingen op, en pas via die verplichtingen merkt de speler iets van de Kansspelcommissie — een leeftijdscontrole die hem bij de inschrijving ophoudt, een limiet die zijn storting vertraagt, een uitsluitingsregister dat hem weigert.

Voor wie de wettigheid van een wedsite wil nagaan zonder op een vergelijkingspagina te vertrouwen, is de route kort en onaangenaam saai. Het register van aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie is openbaar; er staat in welke domeinnamen vergund zijn, onder welk dossiernummer en met welke houder erachter. Wie daar verzeild raakt, merkt al snel waarom de markt zo klein is: de lijst oogt als de inhoudstafel van een club, niet als een catalogus.

De Kansspelcommissie publiceert ook het spiegelbeeld: een lijst van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. De wet verplicht haar die lijst bekend te maken in het Belgisch Staatsblad en door te spelen aan de internetproviders, zodat de toegang kan worden geblokkeerd (artikel 43/8 § 2). De pagina met door de KSC geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing die van 28 september 2026; vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Wie de vier regels van die lijst leest, ziet ook hoe snel een adres veroudert.

Sanctie en rechtsgevolgen: wat een vergunningloze wedsite kost

De Kansspelwet richt zich niet alleen tot aanbieders. Ze richt zich ook tot de speler, en dat is het deel dat de sector zelden hardop zegt.

Zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden (artikel 4 § 1 van de wet), met een boete die kan oplopen tot 960.000 euro (artikel 63). Dat is het aanbod. Aan de vraagkant staat artikel 4 § 2: wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder dezelfde verbodsbepaling, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64), waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. Bedragen van die orde zijn zeldzaam in de praktijk, en juist daarom werkt de bepaling: ze hangt boven elke promotie, elke doorverwijzing, elke vriend die zijn link deelt.

De Kansspelcommissie zelf vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen. Die reeks spoort niet met artikel 64 en blijft dus staan als wat de KSC meedeelt — niet meer en niet minder. Een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden. Wie deze cijfers leest als een prijslijst, leest ze verkeerd: het zijn de uiterste randen van een wettelijke bevoegdheid.

Er bestaat ook een burgerlijke weg. Elke belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites (artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht). Betalingsblokkering is niet vastgesteld, en dus wordt er over betalingen aan illegale sites hier niets verder beweerd.

En dan is er het stilste gevolg, dat pas blijkt op het moment dat de speler het nodig heeft. Het uitsluitingsregister EPIS bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning hoeft het niet te raadplegen, biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. Wie daar speelt, speelt zonder vangnet: geen tussenkomst als de uitbetaling blijft hangen, geen logo om tegen te procederen, geen loket waar de klacht in het Nederlands of het Frans kan worden ingediend.

De rekening van een onvergunde wedsite bestaat dus uit meer dan de boetebedragen. Het is de combinatie van persoonlijke aansprakelijkheid aan de ene kant en het verdwijnen van het regelgevende kader aan de andere kant. En er is een wiskundige bijzonderheid die dit versterkt: de boetebedragen in de wet zijn opgebouwd als veelvouden van de opdeciemen, wat betekent dat de reële impact afhangt van een vermenigvuldigingsfactor die de wetgever periodiek kan aanpassen. Voor een speler is dat een reden te meer om de vraag naar de vergunning eerst te stellen, en al de rest daarna.

Sanctie

Van alle sancties op deze pagina is er één waar vrijwel niemand bij stilstaat, en het is degene die zonder gerechtelijke stappen werkt: de internetprovider. De lijst met geblokkeerde adressen is geen voorlichtingscampagne. Ze wordt doorgegeven om de toegang te blokkeren, en het gevolg is dat een wedsite midden in een toernooi kan verdwijnen — zonder waarschuwing, zonder brief, zonder uitstel voor een openstaande weddenschap. Wie op zo'n adres regelmatig speelt, ontdekt de blokkade op het moment dat hij wil opnemen.

Daar is een praktische consequentie aan verbonden. De geschiedenis van een speler op een onvergund adres bestaat alleen in de administratie van die aanbieder: winst- en verliesoverzichten, gestort kapitaal, openstaande uitbetalingen. Verdwijnt de bereikbaarheid, dan verdwijnt ook de gesprekspartner. Bij een vergunninghouder is er een toezichthouder met een klachtenloket. Dat verschil is in normale tijden niet merkbaar en in slechte tijden beslissend.

Preventie, leeftijd en welzijn: de regels die een speler dagelijks raken

De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18 (artikel 54 § 1 van de wet), en die regel geldt sinds 1 september 2024. Dat is geen formaliteit: een aanbieder die een minderjarige of een jongere van 18 tot 21 laat spelen, riskeret dat de Kansspelcommissie beslist dat de inzet naar de speler teruggaat. Practicum: de leeftijdsgrens verschuift de inschrijving, niet het spel. Waar 18 een gemakkelijke grens was — jarenlang het Europeanscript — is 21 een grens midden in het volwassen leven, wat registratie, verificatie en de EPIS-controle extra gewicht geeft.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Leeftijd en identiteit

Een identiteitscontrole op leeftijd is niet gratis, niet voor de speler en niet voor de aanbieder. De vergunninghouder moet de leeftijd nagaan en EPIS raadplegen, dus anoniem spelen is onmogelijk: het account is een persoonsgebonden dossier. Bij bwin wordt het online sportweddenschapsaanbod geleverd door Leader Bet, een Belgisch bedrijf, en de wettelijke leeftijdsgrens voor deelname en voor het gebruik van de app is 21 jaar. Betsson stelt dat zijn weddensite, in overeenstemming met de Belgische regelgeving, niet toegankelijk is voor personen onder de 21. Magic Betting Sports, uitgebaat door Betting Service B.V., houdt dezelfde grens aan, met een klantendienst op 0800 58 888 en livechat in de app. Meridian vermeldt dat spelers minstens 21 moeten zijn. Bij 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht en verwijst de site naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help. Die herhaling van dezelfde grens bij tien verschillende merken is geen marketing, ze is wettelijk opgelegd — en voor de speler betekent ze dat de registratieprocedure bij geen enkele aanbieder te omzeilen valt.

Artikel 4 § 4 van de wet verbiedt het spelen met andermans gegevens. Dat lijkt een formaliteit en is het tegendeel: het account is persoonsgebonden, en wie het deelt, zet de identiteit van iemand anders in. Documenten, termijnen en limieten voor niet-geverifieerde accounts zijn niet vastgesteld, dus wordt daarover niets verder beweerd.

Preventie en EPIS

Het systeem EPIS (Excluded Persons Information System) bestaat sinds 2004 en wordt beheerd door de Kansspelcommissie. Het bundelt alle uitgesloten spelers. Bij deelname aan weddenschappen, online en offline, worden naam, voornaam en geboortedatum gecontroleerd. Wie in dat bestand staat, wordt geweigerd — bij elke vergunninghouder, zonder uitzondering voor het kanaal.

De inschrijving kan van verschillende kanten komen. Van de speler zelf, via itsme of een eID-lezer, of met een papieren formulier naar de Kansspelcommissie. Via een beheerder. Of via een betrokken derde: een partner, een gerechtelijke beslissing (bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling), bepaalde beroepen — magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden — of een voorlopig bewindvoerder. Dat laatste is het punt dat de gemiddelde speler onderschat: een uitsluiting hoeft niet van hemzelf te komen.

Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Die drie maanden zijn de prijs van de koelperiode, en het is een prijs die alleen de speler betaalt. De Kansspelcommissie stelt dat ze niet verantwoordelijk is voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen. Wie zich laat uitschrijven, doet dat dus niet bij een instantie die hem daarna gevrijwaard houdt.

De gegevens worden vijf jaar na het einde van de uitsluiting bewaard. Minimum- en maximumduur van een uitsluiting zijn niet vastgesteld. En de kern van het register, waar het hier om gaat: EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning moet het niet raadplegen. Dit is de regel die het hele onvergunde segment op één punt ontmaskert, want de bescherming waarop een verslaafde rekent, verdwijnt precies daar waar hij het meest wordt aangeprezen.

Stortingslimiet en welzijn

De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Dat onderscheid is het hele punt: de limiet begrenst wat de speler inbrengt, niet wat hij verzet. Iemand met een saldo van 200 euro kan daar in theorie een dag lang mee doorrekenen.

De limiet is verlaagd van 500 euro naar 200 euro in het najaar van 2022. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen; een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. Dat is in de praktijk de interessantste knop van de hele site: de standaardlimiet wordt zelden verhoogd, maar de persoonlijke knop eronder staat altijd open. Wie zijn limiet bewust te laag zet, wint geen geld en verliest ook geen geld dat hij niet wilde inzetten — de goedkoopste interventie die een speler heeft. Of dezelfde wekelijkse limiet identiek geldt voor online weddenschappen als voor casino, is in de weddenschapspecifieke tekst niet vastgesteld; er wordt hier dus geen bedrag over het wedden heen gelegd dat daar niet hoort.

Naast die cijfers staat het schuldverbod. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Wie met geleend geld speelt, doet dat dus zonder dat een vergunninghouder hem een kredietlijn mag aanbieden — en zonder dat een creditcard op de betaalpagina werkt. De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, gratis en dag en nacht; gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. In Brussel bestaat de Franstalige route via joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61.

Wat dit alles de speler kost, hangt af van wie hij is. Wie zijn limiet als misdaad tegen zijn avond beschouwt, vindt de Belgische markt benauwd. Wie ooit een maand te veel heeft verloren, vindt dezelfde markt aangenaam saai. Dat is de juiste conclusie uit dit cluster: preventie is geen extraatje dat een aanbieder erbij cadeau doet, ze is de reden waarom de wettelijke markt in België zo anders aanvoelt dan een onvergunde site met een uitbundige welkomstbanner.

Competitie en speelschema: waarop Belgische wedsites hun aanbod bouwen

Sportweddenschappen in België leven van de kalender. En in die kalender is één toernooi het anker van vrijwel elke aanbieder in dit overzicht: de Champions League. De reden is niet romantisch maar mechanisch. Een competitie met vaste speeldagen, hoge media-aandacht en een quotering waarop het hele land dezelfde mening heeft, levert het soort markt op waarop een bookmaker de scherpste prijzen kan zetten: veel spelers, veel volume, weinig ruimte voor een ruime marge. Belgische ploegen die in het Europese bekertoernooi meekomen, versterken dat effect: de weddenschap is dan niet alleen op een buitenlandse competitie, maar op een ontmoeting waarin de kijker de deelnemers van de eigen tribune kent.

Bij zulke wedstrijden hoort ook een vaste werkwijze. Vóór de wedstrijd kan een speler kiezen uit de klassieke markten — winst, gelijk, verlies; een handicap; over/under; de juiste uitslag. Tijdens de wedstrijd biedt een vergunninghouder livemarkten en in de meeste gevallen een cash-out of vervroegde uitbetaling, waarbij de speler zijn weddenschap tussentijds kan afrekenen. Voor combinatieweddenschappen kan een speler meerdere selecties in één ticket zetten, en Unibet kondigt in zijn Belgische app een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties uit dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd. En voor wie het liever gestructureerd houdt, bestaat de systeemweddenschap.

Wat de wet over die producten zegt, is even opvallend als beperkt. Live wedden, cash-out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen: in de gelezen wettekst is daarvoor geen specifieke bepaling te vinden. Operatoren bieden ze aan, en of de Kansspelcommissie er een beperkt, is niet vastgesteld. Een speler die een quotering ziet staan, mag er dus van uitgaan dat de markt wettelijk niet verboden is; hij mag er niet van uitgaan dat de wet de markt regelt. Dat is precies het tegenovergestelde van wat een vergunningsstelsel suggereert, en het is een van de weinige plekken waar de Belgische aanpak niet dichttimmert maar openlaat.

Wat wel en niet op het programma mag staan

Het aanbod is niet onbeperkt. Artikel 43/1 van de wet sluit een reeks weddenschappen uit. Een gebeurtenis of activiteit die strijdig is met de openbare orde. Gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is. Activiteiten waaraan grotendeels personen onder de 21 jaar deelnemen — met andere woorden: geen jeugdsport. En de Kansspelcommissie kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet kan worden gegarandeerd, wat de weddenschapsmarkt op haar kern raakt: zij kan een competitie afsluiten als het resultaat verdacht wordt. Dat is de reden waarom een speler bij een minder bekende buitenlandse competitie plots geen markten meer ziet staan. De lagere volwassen competities zijn in de gelezen tekst niet als zodanig verboden.

Paardenweddenschappen hebben hun eigen regime. Artikel 43/2 laat alleen specifieke onderlinge weddenschappen en weddenschappen tegen notering toe, inclusief races in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt. Organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. Op het register van de paardenweddenschapshuizen staan Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce; welke van hen de poolweddenschap online uitbaat, is niet vastgesteld. Voor esports en virtuele sporten, en voor een weddenschapsbeurs in de Engelse betekenis van het woord, is evenmin een specifieke bepaling gevonden: ze worden hier niet als toegestaan en niet als verboden voorgesteld. De dichtstbijzijnde term in de wet is de onderlinge weddenschap, en dat is iets anders.

Er is nog een rem op het aanbod, en ze heeft niets met de markten zelf te maken. Artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toestaat, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64). Het Koninklijk Besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, legt de vergunninghouder daarbij strenge banden op: hij mag alleen op zijn eigen website en zijn eigen sociale media adverteren, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens vijf seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte mensen of fictieve personages, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap in beeld. Stadionreclame is sinds 1 januari 2025 verboden. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorkant, tot 31 december 2027, en 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in twijfel heeft getrokken, en of het standhoudt, is niet vastgesteld.

Wat betekent dit voor een speler die in België Champions League wil wedden? Hij vindt markten voor de topwedstrijden bij elke vergunninghouder in dit overzicht, en hij vindt de klassieke markten ook bij wedstrijden waar de reclame ontbreekt. Wat hij niet meer vindt, is de aanbieder die zich via zijn shirt, zijn reclamebord of zijn sociale media bij hem meldt — tenzij via eigen kanalen en binnen de grenzen van vijf seconden bewegend beeld. Die stilte is de duurste uitgave van dit hoofdstuk, en de Kansspelwet betaalt ze met een boete die tot 576.000 euro kan lopen.

Klassement en beoordelingscriteria: de tien vergunde wedsites van België

Hier komt het lastige deel. Een rangschikking van Belgische bookmakers is geen product van marktonderzoek naar marktaandelen, want die zijn er niet, en ze is geen populariteitsmeter. Ze is een beoordeling op basis van criteria, in een vaste volgorde, en de eerste en belangrijkste daarvan is de vergunning. Wat volgt is geen aanbeveling en geen reclame; het is een lijst van aanbieders die in het register van de Kansspelcommissie staan, met per merk wat zijn eigen voorwaarden en de vermeldingen bij zijn app over zijn sportaanbod zeggen.

De tien hieronder staan niet in volgorde van kwaliteit. Ze staan in de volgorde waarin ze worden besproken, en elke regel wordt gevolgd door de beoordeling die eruit volgt. Dat is geen retorische escapade: wie tien aanbieders identiek presenteert, beschrijft niets nuttigs.

Deze tabel is geen volledige inventaris. Het register van 9 oktober 2026 telt 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen, en een dossier is de akte van de fysieke inrichting: het register koppelt merken niet aan groepen, en één houder kan één F1+ hebben. Dat verklaart de eigenaardige verhouding tussen 24 en 25 — een handvol houders bezit meerdere domeinen, en sommige merken die online actief zijn, zijn hier niet vermeld omdat er geen gegevens over hun sportaanbod zijn opgenomen. Een merk dat hier ontbreekt, is daarmee niet onvergund; het is een aanbieder waarover dit overzicht niets kan zeggen, en de juiste reflex is dan niet invullen maar opzoeken.

Wat de tabel ook laat zien, is hoe weinig de vergunningsgegevens onderling verschillen. Elke regel begint met hetzelfde woord, en dat is het punt: in België is de F1+ geen onderscheidend kenmerk, ze is de toegangspoort. De verschillen tussen de tien zitten in wat erachter staat — de houder, het aantal talen waarin de app beschikbaar is, de zichtbaarheid van een limietentool, de aanwezigheid van een Bet Builder. Dat zijn geen details waarmee een wedstrijd wordt gewonnen. Het zijn wel de dingen waarmee een account al dan niet prettig werkt, en meer kan een eerlijk overzicht niet beloven.

Criteria

Wat een nummer één zou moeten zijn, hangt af van wat een speler zoekt, en de criteria hier zijn dan ook in die volgorde gerangschikt. Vergunning eerst, want een aanbieder die niet in het register staat, verdient geen verdere vergelijking. Daarna de identiteit van de houder: een merknaam zegt niets over de rechtspersoon die achter de site staat, en juist die rechtspersoon is de partij waartegen een speler zijn vordering heeft. Dan de zichtbaarheid van verantwoord spelen — limietentools, verwijzing naar de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, naar stopoptijd.be, naar BetBlocker. Dan het sportaanbod zelf: welke markten, welke competities, of er een Bet Builder of een cash-out is. En pas op het einde de prijs, want bij een gesloten markt met één wettelijk kanaal zijn de verschillen in quotering klein, en betalen voor een paar honderdsten in de marge is geen strategie.

Het criterium dat in de praktijk het minst wordt besproken en het meeste weegt, is de opzegbaarheid. Een account bij een merk wisselen is technisch gemakkelijk en administratief vervelend: een restsaldo, een openstaande weddenschap, een verificatie die opnieuw moet. Wie bij een aanbieder met een vergunning tot 2031 zit en na twee jaar wil verhuizen, merkt dat zijn spelgeschiedenis bij de oude partij blijft staan. Dat is geen schandaal, het is wel een kost — en de goedkoopste manier om die kost te drukken is niet te blijven uit gewoonte.

Dan blijft het ongemakkelijke stuk van dit klassement over: onder de tien staan merken met aanzienlijk verschillende profielen, en geen enkel criterium hierboven kan de kloof dichten tussen een internationale aanbieder met een gestroomlijnde app en een huis dat zijn kracht haalt uit lokale banden. Wie deze lijst leest als een aanbeveling, leest een verkeerd document. Wie hem leest als een startpunt voor een eigen onderzoek bij het register, doet precies wat de Kansspelcommissie bedoelt.

Beoordeling

De beoordeling per aanbieder hieronder is een oordeel, geen herhaling van de tabelregel. En er is een waarschuwing die bij de hele lijst hoort: geen van de tien mag reclame maken buiten zijn eigen kanalen, en geen van de tien mag een welkomstbonus aanbieden. Artikel 60 van de wet verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook te geven om spelers te lokken of te houden. Het verbod op giften is van kracht sinds 1 september 2024. De vroegere bonusbeperking uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, waardoor er geen bonusplafond meer is — alleen een verbod.

Dat is een unicum in Europa en het verdient een opmerking over de kosten. Bonusjagers hebben in België niets te zoeken; de sector waar ze op jagen, is hier wettelijk afgeschaft. Wie daaruit concludeert dat de Belgische markt duur is, keert de zaak om: een bonus wordt door de speler betaald via de marge waarmee hij hem vrij moet spelen, en de aanwezigheid van een bonus is geen cadeau maar een prijsopdrijvende verplichting. De afwezigheid van bonussen in België betekent dat de speler geen roulatiefase hoeft te draaien om een voordeel te innen dat hij zelf heeft gefinancierd. Dat is de meest comfortabele conclusie van deze pagina, en het is meteen de minst commercieel verkochte.

Overzicht en inleiding: welke wedsite een speler in België mag gebruiken

De markt is dus gesloten, maar niet dood. Wat volgt zijn de tien aanbieders met een F1+-vergunning in het register van 9 oktober 2026, in de volgorde waarin ze hier worden besproken en met de beoordeling die uit hun eigen gegevens volgt.

De tien vergunde aanbieders en hun werkwijze in België

Onderstaande lijst bevat de tien aanbieders met een F1+-vergunning in het register van de Kansspelcommissie, met de beoordeling die uit hun eigen gegevens volgt.

Ladbrokes: internationale merknaam, Belgische vergunning, drie talen

Ladbrokes is een van de namen die Belgische spelers al jaren kennen. De sportweddenschappen-app wordt uitgegeven door Derby SA en is beschikbaar in het Nederlands, Frans en Engels. Het dossiernummer bij de Kansspelcommissie is 116428, met Derby SA/NV als houder van de aanvullende vergunning F1+.

De meertaligheid is voor een Belgische speler minder vanzelfsprekend dan ze klinkt. Het land heeft een wettelijk kader dat in het Nederlands en het Frans wordt toegepast, een toezichthouder met twee namen en een publiek dat zich via beide talen oriënteert. Een app die in beide talen volledig werkt, is geen luxe maar een voorwaarde om de voorwaarden te kunnen lezen waar je aan vastzit. En dat is precies de kost die aan de andere kant ligt: de vergunning van een internationale groep in een van de strengste regimes van Europa betekent dat de speler de promoties moet missen die hetzelfde merk elders wél mag voeren.

Starcasino Sport: de app in zeventien talen en een Belgische houder

Starcasino Sport is de sporttak die hoort bij een Belgische casinogroep, en de cijfers van het merk zijn opvallend specifiek: de Starsport-app wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in 17 talen, waaronder Nederlands en Frans. De F1+-vergunning staat op dossier 116431, met SGS Betting als houder.

Die 17 talen zeggen iets over het bedrijf en niets over de kwaliteit van de markten. Een app die in zeventien talen is uitgerold, is gebouwd voor meerdere markten, en dat zie je terug in de manier waarop instellingen en procedures zijn opgezet: veel standaardisatie, weinig lokale uitzonderingen. Voor een speler die gewoon Champions League wil volgen zonder zich in het instellingenmenu te verliezen, is dat prima.

Het addertje zit elders. Een sporttak onder een casinovergunning betekent in België een operator met een brede inzettenportefeuille en twee aparte vergunningen voor twee aparte domeinen. Wat de sportweddenschap betreft, is de site het vergunde product. Voor een speler die alleen wedt, is de casinokant dus irrelevant — en dat de aanbieder daar reclame voor mag maken, betekent niet dat hij dat mag doen op manieren die hij voor weddenschappen niet mag gebruiken.

Betsson Sports: internationale speler in Belgisch keurslijf

Betsson is een van de Europese namen die de Belgische markt met een eigen domein is binnengetreden. Het merk vermeldt zelf expliciet wat het Belgische regime van hem eist: de weddensite is, in overeenstemming met de Belgische regelgeving, niet toegankelijk voor personen onder de 21 jaar. Sagevas SA/NV is de houder van de F1+-vergunning (dossier 116764).

Die vermelding is om meer dan één reden interessant. Ze is het bewijs dat een internationale aanbieder zijn communicatie naar de landsregels plooit, en ze is een zeldzame publieke erkenning dat de Belgische leeftijdsgrens niet de Europese norm is. Bij een aanbieder die in andere landen 18 aanhoudt, is die 21 een onderscheidend feit voor de Belgische lezer: dezelfde app, een andere drempel. De marge die een internationale groep in België aanhoudt, wordt door diezelfde regels bepaald, en wie hier speelt, profiteert niet van de soepelere omstandigheden die hetzelfde merk in andere rechtsgebieden mag aanbieden.

Elite Sports: honderd procent Belgisch, gehost in België

Elite Sports positioneert zich met een expliciete claim: een 100 % Belgische gokwebsite, gehost in België. De site wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning FA+ 116869, en de houder van die vergunning is Belgische PMU NV. Op de registerlijst is er een tweede spoor naar dat paardenweddenschapshuis: Turf Belgium, de houder achter ZEbet. Twee van de tien aanbieders in deze lijst hangen dus samen met paardenweddenschappen, en dat verklaart waarom Elite Sports zijn Belgische profiel zo nadrukkelijk afficheert: het merk komt uit een sector waar de Belgische inbedding het hele bestaansrecht is.

Wat de hosting in België praktisch betekent, is bescheiden. Het is geen juridische garantie en geen licentie op zichzelf; de vergunning FA+ 116869 is dat wel. Het is een positionering die bij een publiek werkt dat lokale verankering belangrijker vindt dan het aanbod van een internationale groep, en dat is precies de speler die hier terechtkomt.

Magic Betting: sport én live wedden, met een klantendienst die de telefoon opneemt

Magic Betting Sports wordt uitgebaat door Betting Service B.V. en positioneert zich met live wedden: in de app zijn de live-wedmarkten een hoofdstuk op zichzelf. Wie hulp nodig heeft, bereikt de klantendienst op 0800 58 888 of via livechat in de app, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. De aanbieder opereert onder dossier 120148 van de Kansspelcommissie.

Dat gratis nummer is een detail met inhoud. Bij aanbieders die alleen via e-mail of een webformulier bereikbaar zijn, duurt een geschil over een uitbetaling dagen; een gratis telefoonnummer verkort de lus aanzienlijk. Wie snel geld wil opnemen na een correcte weddenschap, merkt dat verschil het eerst.

Voor de rest is dit het profiel van een aanbieder die het van live-engagement moet hebben. Live wedden is precies het product waar de Belgische wet geen specifieke bepaling voor bevat: de operator mag het aanbieden, en of de Kansspelcommissie het beperkt, is niet vastgesteld. Dat maakt een live-georiënteerd merk in België geen uitzondering maar wel een gok op een wettelijke ruimte die nog niet is dichtgeschreven.

Meridian Sports: de jongste houder op de registerlijst

Meridian Sports staat met dossier 126361 in het register van de Kansspelcommissie, met Mybestodds als houder. Het merk vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn.

Het dossiernummer is hier het interessantste gegeven. In een register dat oploopt tot de 160.000'en voor een negentien jaar geleden verleende vergunning, vertelt een nummer in de 126.000-reeks dat deze houder recent is toegetreden. Dat is geen kwaliteitsoordeel en geen waarschuwing: het betekent wel dat de administratieve geschiedenis korter is, en dat een speler die bij een jonge vergunninghouder speelt minder oud materiaal over de gang van zaken vindt dan bij een merk dat al jaren in het systeem zit. Wie bij een nieuwere speler wil instappen, moet daarom de eigen voorwaarden des te zorgvuldiger lezen, want daar staat de afspraak en nergens anders.

ZEbet: paardenachtergrond met een sportapp in vier talen

ZEbet komt uit de hoek van de paardenweddenschappen: de houder van de F1+-vergunning op dossier 117739 is Turf Belgium, en de ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd, beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. Dat de uitgever van de app een Frans bedrijf is terwijl de vergunning op naam van een Belgische turfhouder staat, is geen tegenspraak: de vergunning is Belgisch en hangt aan de houder, niet aan de app-uitgever.

Die structuur is het meest leerzame dat dit merk te bieden heeft. Belgische paardenweddenschappen hebben hun eigen regime: artikel 43/2 laat alleen specifieke onderlinge weddenschappen en weddenschappen tegen notering toe, inclusief races in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt, en organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. Op het register van paardenweddenschapshuizen staan Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Welke van hen de poolweddenschap online uitbaat, is niet vastgesteld — en dat is bij uitstek het punt waarop een speler niet moet gokken op een aanname. Wie de grenzen van het paardenaanbod wil kennen, vindt ze in de eigen voorwaarden, niet in een overzicht.

Scooore: een looptijd tot 2031 en gereedschap voor wie zich wil afremmen

Scooore is in de vergunningsgegevens de meest uitgesproken aanbieder: het merk vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. De F1+ staat op dossier 163192, met Scooore SA/NV als houder.

Op het vlak van verantwoord spelen is Scooore een van de weinige aanbieders waar de eigen communicatie concreet wordt over wat een speler zelf kan instellen. Bij Scooore kunnen limieten voor inzet, tijd en stortingen worden ingesteld, het speelgedrag worden opgevolgd en persoonlijke hulp worden ingeschakeld. Spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder.

De combinatie van die twee gegevens — een lange vergunningstermijn en een breed palet aan limiettools — is voor de speler een van de meer bruikbare profielen in deze lijst. Wie de standaardlimiet van 200 euro per week per website al kent, kan bij een aanbieder die ook een lagere persoonlijke limiet en een tijdslimiet laat instellen het instrument fijn afstellen dat de wet alleen grof heeft ingesteld. De keerzijde van gereedschap is dat het alleen werkt als je het zelf gebruikt, en dat is de hele les van dit onderwerp.

Unibet: de Bet Builder in de eigen Belgische vermelding

Unibet is in België een vaste naam. Wat de Belgische vermelding van zijn app onderscheidt, is de aankondiging van een Bet Builder: een functie waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd. De houder van de F1+-vergunning (dossier 116799) is Unibet Belgium Ltd.

Een Bet Builder is technisch een combinatieweddenschap met de quoteringen die de aanbieder zelf samenstelt, en dat is het punt waarop de speler de marge moet kennen. Bij een gewone combinatieweddenschap worden de quoteringen van losse markten vermenigvuldigd; bij een samengesteld ticket bepaalt de aanbieder de prijs van de combinatie, en die prijs ligt doorgaans onder het product van de losse onderdelen. De speler levert dus een stukje marge in voor het gemak van één ticket. Of dat de moeite is, hangt af van hoe graag hij selecties uit dezelfde wedstrijd wil stapelen: voor een doorsnee speler is het een aardigheid, voor een liefhebber die correlaties wil benutten het hele punt.

Circus Sport: drieledig aanbod met een eigen uitgever

Circus Sport is de sporttak van een Belgische groep met een brede voetafdruk in de markt. De app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans. Circus Belgium SA/NV is de houder van de F1+-vergunning met nummer 124893.

Het trio talen dekt de Belgische thuismarkt volledig, en dat is bewust: een app in precies drie talen is geen toevalstreffer maar een keuze voor België, niet voor de rest van Europa. Wie zijn voorwaarden in het Nederlands wil nalezen, kan dat hier zonder autocorrectie. De vergunning is per website toegekend, en dat is bij een groep met meerdere domeinen het rustpunt: het sportweddenschapsdomein is het vergunde, en de rest van de groep valt daar niet onder.

Zo leest u een quotering en zo weet u wat de marge u kost

Een quotering is geen voorspelling. Ze is een prijs, en in die prijs zit de vergoeding van de aanbieder al verwerkt. Op de klassieke markt met drie uitkomsten — winst thuis, gelijk, winst uit — telt een bookmaker de quoteringen zo op dat er iets overblijft: het uitbetalingspercentage is gelijk aan 1 gedeeld door de som van de drie omgekeerde quoteringen, en de marge is 100 % min dat percentage. Bij een aanbieder met 1,90 voor thuis, 3,40 voor gelijk en 4,20 voor uit komt de som van de omgekeerde quoteringen uit op ongeveer 1,058 — een uitbetalingspercentage van circa 94,5 % en een marge van ongeveer 5,5 %. Die 5,5 % is wat de aanbieder gemiddeld vasthoudt op elke euro die op deze markt wordt ingezet, ongeacht wie wint.

Op een markt met slechts twee uitkomsten, zoals over/under, liggen de quoteringen dichter bij elkaar, en de marge wordt kleiner. Dat is het gegeven waar dit hele hoofdstuk om draait, en het is ook het gegeven dat een speler nergens rechtstreeks ziet: de marge zit in de prijzen zelf en wordt alleen zichtbaar als je ze naast elkaar legt.

Berekening

Voor wie twijfelt wat de wekelijkse limiet in de praktijk betekent, volgt hier een voorbeeldsom. Die gaat uit van een wekelijks ingelegd bedrag van 50 euro, in één keer ingezet, en van een markt met twee uitkomsten tegen decimal odds van 1,90 en 1,90 — een rekenvoorbeeld, geen gequoteerde prijs. De som van de omgekeerde quoteringen is 1/1,90 + 1/1,90, dus 1,0526; het uitbetalingspercentage is daarmee ongeveer 95,0 % en de marge ongeveer 5,0 %. Wat de aanbieder op deze markt gemiddeld vasthoudt, is die 5 % van het ingezette bedrag: bij 50 euro wekelijks is dat ongeveer 2,50 euro per week, ofwel ongeveer 130 euro op jaarbasis. Dat is de prijs van de wekelijkse inleg, en hij is onafhankelijk van de vraag wie de wedstrijd wint.

Bij deze afweging hoort de grens duidelijk te zijn, want de cijfers kunnen makkelijk verkeerd worden toegepast. De 5 % is de marge van deze markt met twee uitkomsten en niet van de klassieke driewegmarkt uit de vorige sectie, waar de marge met ongeveer 5,5 % hoger ligt. De 2,50 euro per week is een gemiddelde over zeer veel vergelijkbare weddenschappen en geen voorspelling van wat één speler in één week overhoudt. Wie 50 euro op één weddenschap zet, kan die volledig verliezen of meer dan het dubbele terugkrijgen; pas bij een lange reeks benadert het resultaat het gemiddelde. De schatting is dus een bandbreedte: bij 50 euro wekelijks kost het spelen op deze markt op lange termijn in de orde van 2 à 3 euro per week, en de 130 euro per jaar is het bovenste uiteinde van die band, niet een gegarandeerd verlies. Wie de marge wil kennen van de markt waarop hij werkelijk speelt, vindt de quoteringen op de wedslip en kan dezelfde deling zelf maken.

Er is nog een tweede kost die niet in de marge zit: de limiet van 200 euro per week per website geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Een speler die wekelijks 50 euro stort, blijft dus ruim onder de limiet; iemand die zijn saldo hergebruikt, blijft er zelfs helemaal onder. De limiet is dus eerder een rem op het geld dat een account binnenkomt dan op het spelvolume dat eruit voortkomt, en wie denkt dat de limiet het verlies begrenst, verwart de storting met de inzet.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Wallonië kent een ander tarief: 15 % van de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen, en 11 % voor weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie (internet, telefoon, sms) worden geplaatst. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is.

Dat de speler de belasting niet betaalt, betekent niet dat hij ze niet meefinanciert. Een heffing van 11 % op de inzetten min de uitgekeerde winsten drukt op het verdienmodel van de aanbieder, en het verdienmodel van de aanbieder is de marge in de quotering. Er is dus geen aparte belastingregel op de wedslip te vinden: de kost zit in de prijs die u ziet, en hij zit daar al sinds de prijs werd vastgesteld. Onder welk tarief een concrete online sportweddenschap valt, is niet vastgesteld.

Er is nog een nuance die aandacht verdient. In 2024 werd een verhoging van het Vlaamse online tarief beslist, maar volgens de pers van 31 maart 2026 was daar nog geen wetgeving voor. Er is dus geen tariefverhoging van kracht. En over de vraag of winsten van een speler bij een vergunde of een onvergunde aanbieder worden belast, is uit een primaire bron niets vastgesteld: deze pagina schrijft dus niet dat het onbelast is en niet dat het belast is. Wie zekerheid wil, legt de vraag voor aan de FOD Financiën / SPF Finances of aan een accountant. Dat is geen dooddoener maar de enige eerlijke weg, en het is precies hetzelfde principe als bij de vergunning: wat niet vaststaat, wordt niet ingevuld.

Wat u betaalt aan een aanbieder zonder vergunning

De offshore-zone is de zone zonder bescherming. Er wordt hier geen merk genoemd en geen betaalmethode of bonus besproken, want dat is precies het punt: aan een site zonder Belgische vergunning hangt geen vergunning van de Kansspelcommissie, geen Always Play Legally-logo, geen Belgische klachtenroute en geen verplichting om EPIS te raadplegen. Wat er wel aan hangt, is de persoonlijke aansprakelijkheid uit artikel 4 § 2 en de kans dat het adres op de geblokkeerde lijst belandt.

De kost van zo'n keuze laat zich niet uitrekenen in een marge. Bij een vergunninghouder is de prijs van deelname een marge van enkele procenten en de moeite van een identiteitscontrole; daartegenover staan een toezichthouder, een limiet die de speler zelf mag verlagen, een register waarin de aanbieder zichtbaar is en een uitbetalingsgeschil dat ergens kan worden aangekaart. Bij een onvergunde aanbieder verdwijnen al die dingen en blijven alleen de quoteringen over. Dat is de tegenstelling die deze pagina wil laten staan: een prijsverschil van enkele procenten aan de ene kant, het volledige regelgevende kader aan de andere.

Wat verdwijnt er precies wanneer een aanbieder geen F1+ heeft

Alles wat hierboven aan een vergunninghouder kleeft, is gebonden aan de Belgische licentie en niet aan het merk. Een aanbieder met een Maltezer, Curaçaose of Britse licentie voldoet aan een ander regime: geen leeftijdscontrole op 21 in de Belgische betekenis, geen wekelijkse stortingslimiet van 200 euro per website, geen EPIS-controle, geen meldingsplicht aan de Kansspelcommissie en geen Belgisch klachtenloket. De vergunning geldt per domein, en een buitenlandse licentie vervangt de Belgische niet.

Dat is de reden waarom het antwoord op de vraag “is deze wedsite veilig” begint met een domeinnaam. Niet met een recensie, niet met een uitbetalingspercentage, niet met een leeftijdslogo in de voettekst. Een site kan in het Nederlands zijn opgesteld, in België worden gehost en een Belgisch telefoonnummer vermelden, en toch onder een buitenlandse licentie werken. De enige controle die dit uitsluit, is de domeinnaam terugvinden in het register van de Kansspelcommissie.

En dat brengt de kosten van dit hele onderwerp terug tot één zin. De Belgische speler heeft geen goedkope markt en geen dure markt; hij heeft een kleine markt met een prijs van enkele procenten per weddenschap, een wettelijke limiet van 200 euro per week per website, een minimumleeftijd van 21 jaar, geen bonussen, en een toezichthouder die een lijst publiceert van wat hij niet mag gebruiken. Wie dat pakket te beperkend vindt, moet beseffen wat hij inruilt: niet alleen vrijheid, maar ook een register dat hem beschermt op het moment dat het misgaat.

Vragen die spelers stellen over wedden in België

Hoe controleert men of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Via het openbare register van aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie. Zoek de exacte domeinnaam op, niet de merknaam: het register van 9 oktober 2026 vermeldde 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen, met per dossier de houder. De vermelding van een logo of vergunningsnummer op de site is een eerste aanwijzing, geen bewijs.

Bewijst een .be-domein dat een wedsite een Belgische vergunning heeft?

Nee. De F1+-vergunning geldt per website en wordt aan een domein gekoppeld, maar de uitgang van een adres zegt niets over de vergunning erachter. Een site kan in België worden gehost, in het Nederlands zijn opgesteld en toch onder een buitenlandse licentie werken. Alleen het register van de Kansspelcommissie geeft uitsluitsel over de vraag of dat specifieke domein vergund is.

Hoe werkt het toegangsverbod (EPIS) en hoe wordt het opgeheven?

EPIS bundelt sinds 2004 alle uitgesloten spelers; naam, voornaam en geboortedatum worden bij elke deelname gecontroleerd, online en offline. Een inschrijving kan van de speler zelf komen, maar ook van een derde, een rechter of een beroepsregel. Een vrijwillig verbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van drie maanden.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Ze werd in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen een verhoging vragen.

Welke risico's lopen spelers op wedsites zonder Belgische vergunning?

Ze vallen onder artikel 4 § 2 van de wet, dat boetes tot 576.000 euro mogelijk maakt, met een verdubbeling via artikel 65. De Kansspelcommissie meldt voor bewust spelende spelers boetes van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen; een werkelijk opgelegde spelersboete is niet teruggevonden. EPIS geldt er niet, er is geen Belgisch klachtenloket en het adres kan worden geblokkeerd.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De operator. In Vlaanderen bedraagt de belasting 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; Wallonië rekent 15 % op de werkelijke brutomarge voor weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen en 11 % voor online geplaatste weddenschappen. Of spelerswinsten worden belast, is niet uit een primaire bron vastgesteld: leg de vraag voor aan de FOD Financiën of een accountant.